15/8/29 - 14:41
شماره مطلب : 2695
متن کامل اظهارات رییس جمهور امریکا در گفت وگو با رهبران یهودی امریکا

اوباما: امریکا چاره ای جز توافق با ایران نداشت

استیون گرینبرگ رئیس کنفرانس روسای سازمان های اصلی یهودی آمریکا و مایکل سیگال رئیس هیئت امنای فدراسیون یهودیان در آمریکای شمالی پرسش و پاسخ های خود و بییندگان را با رئیس جمهور آمریکا مطرح کردند.

ایران هسته ای- رییس جمهور امریکا در پاسخ به پرسش های دو تن از رهبران اصلی جامعه یهودیان در امریکا از توافق هسته ای با ایران دفاع کرد.

وی در این گفت وگو که روز جمعه 6 شهریور 1394 (28 اوت 2015) انجام شده تاکید کرد که ایران را یک کشور ضد یهودی می داند و به مبارزه با آن ادامه خواهد داد.

استیون گرینبرگ رئیس کنفرانس روسای سازمان های اصلی یهودی آمریکا و مایکل سیگال رئیس هیئت امنای فدراسیون یهودیان در آمریکای شمالی حاضران در این نشست بوده اند.

متن اصلی را اینجا ببنید.

متن کامل این پرسش و پاسخ در ادامه می آید.

***
استیون گرینبرگ: جناب رئیس جمهور! من می توانم به شما با صراحت بگویم که تمام جامعه ما در خواسته شما برای اطمینان از هرگز دست نیافتن ایران به سلاح هسته ای متحد است. ما می دانیم که این هدفی است که شما شخصا آن را اعلام کردید و ما همچنین می دانیم که این هدفی است که همه اعضای کنگره و مردم آمریکا در آن متحد هستند. بنابراین هر اختلافی که وجود داشته باشد درباره بهترین راه برای دستیابی به این هدف است و این اختلاف دیپلماتیک یا شخصی نیست.جناب رئیس جمهور! همه ما می خواهیم و باید در این روند متحد باشیم.ما باید بار دیگر بر تعهد خود درباره روابط ویژه بین آمریکا و مردم و دولت اسرائیل تاکید کنیم.ما باید در مبارزه با تروریسم جهانی و همه حامیان آن کاملا هوشیار باشیم و ما مطمئنا باید خود را وقف اطمینان یافتن از تبعیت ایران از تمام مقررات این توافق،قوانین آمریکا و مقررات سازمان ملل متحد، کنیم. جناب رئیس جمهور! افراد دارای حسن نیت ممکن است در رویکرد اختلاف نظر داشته باشند اما هرگز در هدف اختلاف ندارند.ما از شما بسیار تشکر می کنیم که وقت خود را در اختیار ما دادید تا با سران واعضای جامعه یهودیان صحبت کنید.ما می خواهیم درباره این مسئله بسیار مهم بدانیم.
اوباما: استیو من از شما بسیار تشکر می کنم و از مایکل نیز تشکر می کنم. من فکر می کنم رویکردی که الان می خواهم در پیش بگیرم این است که می خواهم مقداری صحبت کنم و سپس وقت بیشتر را برای شنیدن پرسش ها اختصاص دهم.من همچنین از مرکز کنفرانس تشکر می کنم. من می دانم شما این شانس را داشتید تا با مونیز وزیر نیرو صحبت کنید و تردیدی نیست که وی درباره بسیاری از جنبه های فنی توافقی که با پنج به علاوه یک شکل گرفت،صحبت کرده است. آنچه که من می خواهم انجام دهم این است که به عقب برگردیم و به خاطر همه بیاندازم که ما چگونه به اینجا رسیدیم. زمانی که من نامزد ریاست جمهوری شدم ،یک سری تعهدات و وعده هایی به مردم آمریکا دادم. یکی از این تعهدات این بود که ایران به سلاح هسته ای دست نخواهد یافت. تعهد دیگرم این بود که من از همه توان خود به عنوان رئیس جمهور آمریکا استفاده خواهم کرد تا پیوند های ناگسستنی بین آمریکا و اسرائیل را حفظ کنم و درباره امنیت اسرائیل اطمینان دهم. سومین تعهد این بود که با توجه به درس هایی که در دهه گذشته گرفته شد،من هرگز در استفاده از نیروی نظامی در جایی که برای حفاظت از آمریکا و دوستان ومتحدان در سراسر جهان لازم باشد،درنگ نکنم اما همواره نخست ، رویکرد دیپلماتیک را آزمایش کنم نه فقط برای این که جنگ پیامد های اجتناب ناپذیر ناخواسته و درد و مشقت بزرگی دارد بلکه به خاطر این که گاهی اوقات دیپلماسی در دستیابی به اهداف ما موثر تر است. توافقی که پنج به علاوه یک به آن رسید تمام تعهدات و وعده هایی را که من در زمان نامزد شدن برای ریاست جمهوری داده بودم ،برآورده می سازد.
من می دانم بسیاری از مردم که الان صحبت هایم را گوش می دهند، رئوس این توافق را می دانند اما می خواهم محور آن را تکرار کنم. این توافق همه مسیرهایی را که ایران ممکن است برای دستیابی به سلاح هسته ای در پیش گیرد،می بندد. این توافق اطمینان می دهد سانتریفیوژهایی که اکنون در نطنز هستند به جز تعداد اندک، برچیده می شوند و اطمینان می دهد که آنها نمی توانند فورا از سانتریفیوژهای پیشرفته تر برای افزایش ظرفیت خود جهت تولید اورانیوم غنی شده که ممکن است به سمت برنامه تسلیحاتی منحرف شود،استفاده کنند. تاسیسات زیرزمینی فوردو به تاسیسات تحقیقاتی تبدیل می شود و در آن دیگر سانتریفیوژهایی نخواهد بود که بتوان از آنها برای تولید سلاح ها یا مواد هسته ای استفاده کرد و دستیابی به آن سخت خواهد بود. تاسیسات آب سنگین در اراک که در صورتی که موشک به آن اصابت کند می تواند ستون(آبفشان) ایجاد کند و مقابله با آن بسیار سخت است، قرار است بازطراحی شود.بنابراین تاسیسات موجود در حال تغییر شکل هستند. ایران تعهد داده است که ذخایر اورانیوم با غنای بالا را خارج کند.ما سپس مکانیسم راستی آزمایی و بازرسی در سراسر زنجیره تولید هسته ای در ایران ایجاد کرده ایم که بی سابقه است. شدیدتر از هر چیزی است که تا الان در تاریخ منع تکثیر هسته ای درباره آن مذاکره شده است. ما همچنین ظرفیت بازگشت سریع همه مقررات تحریم ها را که به صورت منظم به اجرا گذاشته ایم و دولت من با شرکای ما در پنج سال گذشته در این زمینه همکاری کرده است، حفظ کرده ایم. تحریم هایی که در نهایت ایران را به میز مذاکره آورد.ما در صورتی که ایران فریبکاری کند یا از مفاد توافق تبعیت نکند، ظرفیت بازگرداندن سریع این تحریم ها را داریم. بنابراین کاری که ما انجام داده ایم این است که برای ده سال نخست، علاوه بر این که اساسا ظرفیت ایران را در تسلیحاتی کردن برنامه انرژی هسته ای اش محدود می کنیم بلکه به شیوه موفقیت آمیز هر نوع برنامه هسته ای صلح آمیز یا تسلیحاتی را محدود می کنیم. پس از ده سال ، آنها می توانند مقداری سانتریفیوژ پیشرفته بیشتر بدست آورند اما همچنان به دقت به لحاظ ذخایری که تولید می کنند تحت نظارت خواهند بود.
حتی منتقدان این توافق اذعان دارند ما در پانزده سال نخست یا بیشتر، زمان فرار هسته ای را بیشتر می کنیم. ما علاوه بر این که همواره بر آنچه که آنها در حال انجام آن هستند،نظارت خواهیم داشت ، زمانی که آنها تصمیم گرفتند این توافق را نقض کنند، ما برای پاسخ به آنها به شیوه ای که از دستیابی آنها به سلاح هسته ای جلوگیری کند، زمان کافی را خواهیم داشت.زمان گریز هسته ای به صورت قابل توجهی بیشتر از آن چیزی خواهد بود که الان است. بنابراین به خاطر شدت این توافق ، اکثریت کارشناسان منع تکثیر این توافق را تایید می کنند.جهان البته به استثناء برخی مانند اسرائیل و شاید دیگران که کمتر به صورت علنی علیه این توافق صحبت می کنند،کم و بیش درباره این توافق متحد شده است. شما دیده اید افرادی که بعید بود حمایت کنند مانند برنت اسکروکرافت و الیزابت وارن از این توافق حمایت کردندو ما به اعضای کنگره گفتیم که آماده هستیم به تمام پرسش ها پاسخ دهیم و جلسات استماع طولانی مدت درباره همه عناصر توافق ارائه کنیم. انتقاد از این توافق واقعا بسیار کاهش یافته است، شاید من پیشتر به برخی از این انتقادات پاسخ داده ام.
انتقاد نخست این بود که افرادی گفته اند ایران فریبکاری خواهد کرد و قابل اعتماد نیست و من همچنان تاکید می کنم ما به ایران اعتماد نداریم. ایران دشمن آمریکا و یهود ستیز است و هولوکاست را انکار کرده است. ایران خواستار نابودی اسرائیل شده است و رژیم ناخوشایندی است اما این توافق براساس اعتماد نیست بلکه متکی به راستی آزمایی و ظرفیت ما برای شناسایی فریبکاری آنها است و اگر آنها این کار را انجام دهند، ما به شدت پاسخ می دهیم. دقیقا به این خاطر که ما بر روی تغییرماهیت رژیم حساب باز نکرده ایم،مهم است اطمینان یابیم آنها سلاح هسته ای نداشته باشند و این بهترین راه برای انجام این کار است.
بحث دومی که من شنیده ام این است که آنها در این پانزده سال توانایی گریز هسته ای را خواهند داشت و قدرتمند تر خواهند شد اما حقیقت این است که ما در این توافق در صورت فریبکاری آنها،به هیچ وجه هیچ چیز از ظرفیت خود برای پاسخ را دور نیانداختیم. ما توانایی خود برای پاسخ به صورت نظامی یا اعمال تحریم ها یا هر ابزار دیگری را که منتقدان این توافق می گویند الان باید از آنها استفاده کنیم، ازدست نداده ایم و ما می توانیم در این پانزده سال از آن استفاده کنیم اما ما از یک توافقی بهره مند هستیم که سراسر جهان آن را تایید کرده است و ایران متعهد شده و گفته است سلاح هسته ای نمی خواهد. ما پانزده سال فرصت برای آشنایی با برنامه آنها خواهیم داشت و دقیقا خواهیم دانست که چه اتفاقی در حال وقوع است. بنابراین هرکسی که در پانزده سال آینده جای مرا بگیرد،در صورتی که آنها تصمیم گرفته باشند این توافق را نقض کنند به نسبت الان یا سال بعد برای پاسخ دادن در موضع قویتر خواهد بود.
مطلب سوم این است که افراد پیش بینی کردند که این توافق ثروت به باد آورده به ایران خواهد داد و آنها خواهند توانست فعالیت های تروریستی و برهم زننده ثبات بیشتری در منطقه انجام دهند.من می خواهم به این افراد این دیدگاه را بدهم که بودجه دفاعی ایران پانزده میلیارد دلار در هر سال است و در مقایسه با آن، بودجه دفاعی ما حدود ششصد میلیارد دلار است. به خاطر شراکت بی سابقه ما با اسرائیل، اسرائیل ارتش قویتر دارد. شرکای ما در خلیج (فارس) هشت برابر بیشتر از ایران در بخش نظامی هزینه می کنند. بنابراین ایران قدرت منطقه ای است و ابرقدرت نیست. پولی که آنها دریافت می کنند، پول هایی است که براساس تحریم ها مسدود شده بود. آنها حدود پنجاه و شش میلیارد دلار بدست خواهند آورد اما باید این مقدار را برای سرپا نگه داشتن اقتصاد خود که براثر تحریم های ما خرد شده است، هزینه کنند. اقتصاد آنها مقداری بهبود خواهد یافت اما هیچ تحلیلی در بین کارشناسان ما وجود ندارد که بگوید آنها در فعالیت های شنیعی که قبلا انجام داده اند، ظرفیت متفاوت بدست می آورند. این بدان معنا نیست که این مسائل (فعالیت های ایران ) خیلی جدی نیست. ما باید ایران را در ارسال موشک به حزب الله که اسرائیل را تهدید می کند، متوقف کنیم. ما باید فعالیت های ایران در برهم زدن ثبات با استفاده از دست نشانده های خود در بخش های مختلف منطقه متوقف کنیم اما ما برای این کار نیاز داریم هماهنگی بهتری با شرکای خود داشته باشیم و اطلاعات خود را بهبود بخشیم و به ساخت چیزهایی مانند گنبد آهنین که از مردم در برابر موشک ها محافظت می کند،ادامه دهیم.اینها همه کارهایی است که ما باید به هر حال انجام دهیم.در صورتی که بدانیم ایران سلاح هسته ای نخواهد داشت،در موضعی بهتری برای انجام این کارها قرار خواهیم گرفت. این (سلاح هسته ای )تغییر دهنده بازی است و به همین جهت باید در اولویت نخست من قرار داشته باشد. اجازه دهید به این صحبت های اولیه خود با این حرف درباره روابط آمریکا و اسرائیل پایان دهم.
پیوند بین آمریکا و اسرائیل سیاسی و براساس مصلحت نیست بلکه مانند روابط خانوادگی است و این پیوندها به نسل ها قبل ،ارزش ها، تعهدات ، باورها و دموکراسی مشترک بازمی گردد. ما به مانند همه خانواده ها ممکن است گاهی اختلافات نظر داشته باشیم و گاهی افراد با این اختلاف خانوادگی عصبانی شوند و من آن را درک می کنم اما بارها در تاریخ روابط آمریکا و اسرائیل دوره هایی داشتیم که دولت آمریکا و اسرائیل اختلاف نظراتی داشتند. این بر کانون تعهدات ما به یکدیگر تاثیر نمی گذارد.من در دولت خود که حتی منتقدان شدید من در اسرائیل نیز به آن اذعان دارند،همکاری بی سابقه نظامی و هماهنگی بی سابقه اطلاعاتی را حفظ کرده ام و ما علاوه بر این که کمک های نظامی خود را حفظ کرده ایم بلکه آن را افزایش داده ایم که از جمله آن کمک و تامین مالی چیزهایی مانند برنامه گنبد آهنین است که موجب محافظت جان مردم در داخل اسرائیل شده است.آنچه که من بارها گفته ام این است که به محض اینکه بحث خاص (برجام )به پایان رسد،امید من این است دولت اسرائیل فورا بخواهد به گفتگوهایی که از مدت ها قبل درباره نحوه بهبود و افزایش امنیت اسرائیل در این منطقه مشکل ساز شروع کرده ایم، بازگردد اما آنچه که من می خواهم تاکید کنم این است که تعهد ما به اسرائیل بدون چون و چرا و غیرحزبی است. همواره این تعهد وجود داشته است و وجود خواهد داشت.من با توجه به این بحث می گویم همه افراد به خاطر داشته باشند که همه ما حامی اسرائیل هستیم. همه ما طرفدار آمریکا-اسرائیل هستیم واطمینان می دهیم درباره انگیزه های افراد اعتراض نداریم حتی اگر درباره بهترین نحوه محافظت از آمریکا ، اسرائیل و جامعه جهانی در برابر سلاح هسته ای احتمالی ایران که برهم زننده ثبات است،بحث بسیار جدی داشته باشیم.
مایکل سیگال: جناب رئیس جمهور! متشکرم. من این افتخار را دارم که به نمایندگی از هزاران اعضای بسیار نگران جامعه خود با شما درباره توافق ایران صحبت کنم. همانطور که شما نیز می توانید تصور کنید ما هزاران بیننده داریم که هزاران پرسش را تحویل داده اند.
همانطور که شما می توانید پیش بینی کنید نظرات کاملا مختلفی درباره این موضوع و پیچیدگی های آن مطرح شده است.من از شما می پرسم بیش از یک ماه از زمان اعلام توافق با ایران می گذرد و کسانی که از آن حمایت می کنند و کسانی که با آن مخالفت می کنند دیدگاههای خود را در این زمینه بیان کردند. در این بحث ها ،‌لفاظی های تندی از دو طرف شده است که حتی از خطوط قابل قبول سیاسی نیز گذاشته است.حامیان یهودی-آمریکایی این توافق نام های زشتی را به زبان می آورند و مخالفان را به جنگ طلبی و بدتر از آن متهم کرده اند. بسیاری از این ادعاها با نوعی لحن های یهودی ستیزی عمیق همراه شده است. این لفاظی های غیرمدنی جامعه ما را بسیار آزرده است. شما در دوره ریاست جمهوری خود به صورت آشکار درباره مخالفت با یهودی ستیزی به همه اشکال زننده صحبت کرده اید. بنابراین آقای رئیس جمهور واکنش شما به استفاده از این لفاظی های نفرت بار چیست؟ ما چه کار می توانیم انجام دهیم تا این گفتمان را کاهش دهیم؟ 
اوباما: مایکل! همانطور که گفتم من فکر می کنم افرادی که حسن نیت دارند می توانند نظرات متفاوت درباره این موضوع مطرح کنند اگرچه که من این عقیده را که دو طرف لفاظی های نفرت بار برابر دارند، به چالش می کشم.
حقیقت موضوع این است که زمانی که جری نادلر برای مثال شخصی که به دلایل شخصی و همچنین انسجام سیاسی همواره از اسرائیل حمایت کرده است، به شیوه هایی مورد حمله قرار گرفته است که مشمئز کننده است. این مرد با وجدان این شجاعت را داشت با رای حمله به عراق در آن زمان که پیامدهای آن چندان مشهور نبود، مخالفت کند و ثابت شد که درست می گوید.این چیزی است که مردم باید درباره آن بسیار نگران باشند.من فکر می کنم من و دولت من تلاش کرده است تمرکز خود را بر روی آنچه که فکر می کنیم نتایج منطقی و واقعیت های نشات گرفته از ماهیت این توافق و گزینه های در دسترس است، بگذارد. هرگز زمانی که مثلا می گوییم کسانی جنگ افروز هستند منظورم این نیست که بدنبال جنگ باشند. آنچه که من گفته ام و درباره آن عذرخواهی نمی کنم این است که اگر این توافق رد شود، اگر ما این مکانیسم را که کارشناسان هسته ای از سراسر جهان گفته اند بی سابقه است و به شدت برنامه ایران را محدود می کند، نداشته باشیم پس باید گزینه های دیگر باشد. باید راهی بهتر برای رسیدن به اهداف مان در اطمینان از دست نیافتن ایران به سلاح هسته ای باشد. منتقدان می گویند که این به معنای اقدامات نظامی نیست. ما فقط مثلا می توانیم تحریم های یکجانبه خود را اعمال کنیم و فشار را بر ایران دو برابر و بیشتر کنیم.مشکل اینجاست که ما تجربه تحریم های یکجانبه بدون حمایت جامعه جهانی را داریم. این چیزی است که قبل از آن که من رئیس جمهور شوم،اتفاق افتاده و کارساز نبوده است. ایران بدون مانع برنامه هسته ای خود را تسریع کرد زیرا ما همکاری جهانی را در کنار خود نداشتیم.دولت من این همکاری جهانی را بدست آورد و این در حقیقت با این وعده و عقیده بود که اگر ما به یک توافقی برسیم که ایران را از دستیابی به سلاح هسته ای بازدارد،این تحریم ها برداشته خواهد شد.اگر ما اکنون این عقیده جامعه جهانی را رد کنیم،این فقط نظر من نیست بلکه این نظر سفرای این کشورها است که شنیده اید ، غیرمحتمل است آنها ادامه این تحریم ها را حفظ کنند.
سیگال: ممنونم آقای رئیس جمهور. من این افتخار را دارم که نماینده هزاران نفر از اعضای جامعه خودمان باشم و از این فرصت برای گفتگو با شما درباره توافق ایران برخوردار شوم. همانطور که می توانید تصور کنید، ما هزاران بیننده و هزاران پرسش داریم که تسلیم شده است. ما همه آنها را خوانده ایم، حال چه این را باور کنید و چه باور نکنید.
من نمی دانم که آیا من همه آنها را خوانده ام یا نه، اما ما همه آنها را خوانده ایم و همانطور که ممکن است شما گفته باشید یا تصور کنید، دیدگاههای بسیار ناهمگونی درباره این مسئله و پیامدهای آن وجود دارد اما برخی مضامین روشن وجود دارد.
بنابراین می خواهم بگویم -- و از شما بپرسم -- بیش از یک ماه است که شما خبر این توافق با ایران را اعلام کرده اید و کسانی که از آن حمایت می کنند و کسانی که با آن مخالفند دیدگاههای خود را درباره این موضوع بیان کرده اند. در این بحث ها لفاظی های داغی از هر دو طرف دیده شده است که از حد و مرزهای قابل قبول حتی گفتمان سیاسی تند نیز عبور کرده اند.
روی حامیان یهودی آمریکایی این توافق اسم های زشتی گذاشته اند و مخالفان توافق هم به جنگ افروزی و بدتر از آن متهم شده اند و بسیاری از این ادعاها و اتهامات با نوعی ته رنگ ضدیهودی عمیق بیان شده است.
نیازی به گفتن نیست که این لفاظی غیرمدنی جامعه ما را بسیار ناراحت کرده است.
شما در دوره تصدی خودتان مخالفت خود را با یهودستیزی در همه اشکال زننده آن تصریح کرده اید. بنابراین، آقای رئیس جمهور، واکنش شما به استفاده از این نوع لفاظی های کینه توزانه چیست؟ ما به صورت جمعی برای ارتقاء این گفتمان چه می توانیم بکنیم؟ 
اوباما: خب، همانطور که اشاره کردم من فکر می کنم افرادی که حسن نیت دارند می توانند روی جنبه های مختلف این مسئله کار کنند هرچند من کمی با این تلقی مخالفم که هر دو طرف این لفاظی های داغ به نوعی مثل هم هستند.
حقیقت ماجرا این است که وقتی مثلا جری نادلر Jerry Nadler -- شخصی که به دلایل شخصی و هم به سبب همگرایی سیاسی همواره در کنار اسرائیل ایستاده است -- به اشکالی وحشتناک مورد حمله قرار می گیرد ، مردی باوجدان که شجاعت مخالفت با رای (حمله به) عراق را در زمانی نشان داد که این مخالفت بسیار دشوار بود و بعد هم حقانیت مخالفت او ثابت شد -- این از آن نوع چیزهایی است که من فکر می کنم مردم باید عمیقا نگران آن باشند.
من فکر می کنم آنهایی که از توافق هسته ای حمایت می کنند- قطعا دولت من و خود من -تلاش کرده اند تمرکز خود را روی چیزی نگه دارند که ما فکر می کنیم نتایج منطقی و حقایق مبتنی بر ماهیت این توافق و گزینه های بدیل موجود هستند.
مثلا من در هیچ مقطعی نگفته ام که فلان شخص جنگ افروز است، یعنی اینکه دنبال جنگ است. چیزی که گفته ام -- و بابت آن هم عذرخواهی نمی کنم -- این است که اگر این توافق رد شود، اگر ما این ساز و کار را که کارشناسان هسته ای سرتاسر جهان گفته اند بی سابقه است و برنامه ایران را به شدت محدود می کند به دست نمی آوردیم، آنگاه باید گزینه های دیگری داشته باشیم. باید راه بهتری برای دستیابی به هدفمان که اطمینان یافتن از عدم دستیابی ایران به سلاح های هسته ای است ، وجود داشته باشد.
منتقدان گفته اند این گزینه های دیگر لزوما به معنای اقدام نظامی نیستند.
آنها می گویند مثلا ما می توانیم تحریم های یکجانبه ای وضع کنیم و بر شدت فشار بر ایران بیفزاییم. اما مشکل این است که ما عملا تجربه تحریم های یکجانبه و فاقد حمایت جامعه بین المللی را داشته ایم.
این چیزی است که قبل از روی کار آمدن من داشت اتفاق می افتاد، و جواب هم داد. ایران بدون هیچ مانعی بر سرعت برنامه هسته ای خود افزود چون ما همکاری جهانی نداشتیم.
دولت من امکان این همکاری جهانی را فراهم ساخت و این همکاری نیز بر این تلقی مبتنی بود که اگر ، در حقیقت، ما به توافقی دست یابیم که مانع از دستیابی ایران به سلاح هسته ای بشود، آنگاه این تحریم ها لغو خواهد شد.
حال اگر ما این عقیده جامعه جهانی را رد می کردیم، در آن صورت بعید است که جامعه جهانی این تحریم ها را ادامه دهد  و این فقط نظر من نبود، شما این را از زبان سفیران این کشورها هم شنیده اید.
به محض اینکه شما این گزینه ها را کنار می گذارید ، توافقی که من پیشنهاد می کنم و توانایی حفظ تحریم های دراز مدت از نوع تحریم هایی که ما قبلا به اجرا گذاشته بودیم ، دیگر در آن مقطع ما واقعا گزینه ای نداریم چون تا آن موقع به جایی رسیده ایم که زمان فرار هسته ای ایران نسبتا کوتاه شده است و ما به نوعی داریم به صورت کور پرواز می کنیم و نتیجه منطقی این است -- برای هر رئیس جمهوری، من یا جانشینم -- این است که شک نکند که ایران در حال دستیابی به سلاح هسته ای است و من باید به نوعی اقدام نظامی متوسل بشوم چون گزینه های دیگری برای ما وجود ندارد -- و ابزارهای بسیار دیگری در جعبه ابزار ما باقی نمانده است.
و من این حرف را می زنم چون معنای این حرف این نیست که مخالفان این توافق خواهان جنگ هستند.
چیزی که می گویم یک تحلیل معقول از گزینه هایی است که ما در اختیار داریم و اینکه چرا اینقدر برای ما مهم است که از این توافق حمایت کنیم و وانمود نکنیم که گزینه های ساده تر دیگری پیش روی ما وجود دارند.
اما در همه این بحث ها چیز مهمی که نباید فراموش کنیم این است که ما همگی طرفدار اسرائیل هستیم و همگی یک خانواده ایم.
اعضای یهودی کنگره که از این توافق حمایت می کنند -- که نیازی نیست من زندگینامه آنها را برای شما بگویم -- به اسرائیل احساس تعهد می کنند و کمتر از بقیه هم از تاریخ یهودیت اطلاع ندارند و انگیزه های آنهایی که در دولت من اهمیت زیادی برای این مسئله قائلند و از این توافق حمایت می کنند نباید زیر سوال برود.
و کسانی که با این توافق مخالفت می کنند، نظر من این است که آنها هم نگرانی صادقانه ای دارند ، مثل کسانی که در اسرائیل نگرانی صادقانه دارند. وقتی یک رژیم هولوکاست را انکار می کند، این مسئله شما را نگران می کند. شما باید این مسئله را جدی بگیرید. بنابراین من می دانم که منشاء نگرانی ها کجاست. اما فکر می کنم برای ما مهم است پیوندهایی را که ما را به هم متصل می کند فراموش نکنیم -- و بسیار فراتر از این مسئله خاص است.
سیگال: تشکر می کنم. من می خواستم مطلبی را که شما در اظهارات خودتان درباره تفرقه بیان کردید کمی بیشتر باز کنم. این مسئله در کنگره موجب تفرقه شده است. این مسئله در جامعه یهودیان و تا حدودی در کل آمریکا موجب تفرقه شده است. و مسلما تا حدودی این نگرانی هم درباره تفرقه در روابط آمریکا و اسرائیل وجود دارد -- هرچند این تفرقه ممکن است فقط در سطح دولت ها باشد.
اما بدون توجه به اینکه رای درباره توافق هسته ای چه باشد، بسیاری از بینندگان نگران اختلافات هستند؛ نگران از اینکه این توافق ممکن است فاصله ای میان دولت های آمریکا و اسرائیل ایجاد کرده باشد . ما چنین چیزی را شنیده ایم و شما هم به آن اشاره کرده اید. وقتی در مواضع ما اختلاف می افتد جامعه ما بسیار بسیار ناراحت و نگران می شود. ما صدها پرسش در این باره دریافت کرده ایم -- و شما هم گفته اید که ما چگونه می توانیم به همان گفتمانی که قبل از این توافق وجود داشت انرژی دوباره بدهیم و آن را بازآفرینی کنیم. سوال این است که به نظر شما ما چگونه می توانیم به روابط میان اسرائیل و آمریکا انرژی دوباره ای بدهیم؟ 
اوباما: من با شما صادق خواهم بود. من فکر می کنم این کار کاملا سریع انجام خواهد گرفت، چون ما هر دو منافع مشترکی نه فقط در جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای داریم، بلکه منافع مشترک هر دو ما این را نیز ایجاب می کند که اطمینان یابیم آنها برای حزب الله سلاح ارسال نمی کنند و ایران ثبات همسایگان خود را به هم نمی زند. بنابراین، ما نه فقط یک تاریخ مشترک، و ارزش های مشترک داریم، ما نه فقط یک خانواده ایم، بلکه بر سر این مسئله خاص ایران هم بیش از اینکه اختلاف داشته باشیم، توافق داریم.
پس همانطور که قبلا گفتم ، ما اکنون چندین ماه است که با دولت اسرائیل درباره اهمیت بازگشتن به مسیر قبلی و کار در کنار هم روی تقویت همکاری های امنیتی سرگرم گفتگو بوده ایم. ما باید روی این فکر کنیم که نسل های بعدی برنامه های دفاع موشکی که می توانیم مستقر کنیم، کدام هستند. ما باید به این بپردازیم که چگونه می توانیم ظرفیت اطلاعاتی خود را تقویت کنیم و جلو ارسال سلاح برای سازمان های تروریستی را بگیریم. ما باید به این بپردازیم که چگونه با عوامل نیابتی ایران در منطقه مقابله کنیم. اینها چیزهایی هستند که ما باید به هر حال به آنها بپردازیم -- حتی اگر این بحث را درباره توافق هسته ای ایران نداشتیم.
من شنیده ام که برخی گفته اند دلیل اینکه من خواستار تقویت این همکاری ها شده ام جبران این مسئله است که ایران پس از این توافق خطرناکتر خواهد شد. این حرف بسیار غلط است. اینها چیزهایی هستند که من همیشه گفته ام باید انجام دهیم. پس از اجرای این توافق و پس از اینکه بدانیم ایران به سلاح هسته ای دست نمی یابد ، امنیت ما بسیار بیشتر خواهد شد. اما این توافق همه مشکلات ما را با ایران حل نمی کند. اسرائیل هم این را می داند و ما هم این را می دانیم. بنابراین من فکر می کنم این حرف ها به سرعت و راحت تمام خواهد شد.
در خصوص اختلافاتی که عموما میان دولت آمریکا و دولت اسرائیل وجود دارد، من این را قبلا هم گفته ام .گاهی اوقات من با دوستان بحث و جدل دارم و گاهی اختلاف نظر وجود دارد. من پس از 54 سال زندگی روی این کره به این نتیجه رسیده ام که بهترین دوستان من کسانی هستند که من می توانم با آنها صادق باشم. و اگر به این نتیجه رسیدم که آنها در خصوص مسئله ای اشتباه می کنند، باید بتوانم این را به آنها بگویم. و اگر آنها هم فکر می کنند که من اشتباه می کنم، آنها باید بتوانند این را بیان کنند. معنی دوست خوب بودن همین است.
من می دانم که گاهی این مسئله کار را برای اعضای جامعه یهودیان دشوار می کند چون، همانطور که شما گفتید، برسر ترجیحات ما اختلاف نظر وجود دارد . اما اگر این اختلاف نظر ما را به اتخاذ تصمیمات بدی سوق دهد که در نهایت برای امنیت ملی هر دو کشور بد است، این به تنهایی می تواند خطرناک باشد. بهتر این است که این چیزها را بیان کنیم، حتی اگر این کار گاهی اوقات ناراحت کننده است -- اما مادامی که لحن ما مدنی باشد و مادامی که نگاه ما روی تصویر بزرگ باشد ، این تصویر که سرنوشت های دو کشور ما همیشه به هم گره خورده است.
سیگال: تشکر می کنم آقای رئیس جمهور. همانطور که شما هم گفته اید ما همگی از این اطلاع داریم که چه همسایگی بسیار بدی در اطراف اسرائیل وجود دارد. شما اخیرا به کنگره نوشتید و ما هم پرسش های زیادی درباره مسئله همسایگی اسرائیل و تهدیداتی که از همسایگی اسرائیل وجود دارد دریافت کرده ایم.
ما پرسشی از دورهام ، در ایالت کارولینای شمالی دریافت کرده ایم که می گوید آیا آمریکا همچنان به اسرائیل کمک خواهد کرد که برتری راهبردی و کیفی خود را در این منطقه حفظ کند؟ 
اوباما: بله ، این همیشه یکی از اولویت های ما بوده است.
این سیاست مرکزی آمریکا، هم در دولت های دموکرات و هم در دولت های جمهوریخواه بوده ست. همانطور که قبلا گفتم ، دولت من همواره این اصل را به اشکال ملموس اجرا کرده است و این کار را همچنان خواهد کرد.
ما فکر می کنیم این بسیار مهم است که قدرتمندترین متحد ما در منطقه ، نزدیکترین دوست ما، بتواند از خود محافظت کند.
من می دانم که این چیزی است که من به صورت مکرر در مذاکراتم با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل آن را بیان کرده ام.
مسئله فقط این نیست که آمریکا به کمک دوستان و همسایگان ما خواهد رفت.
من فکر می کنم در پرتو تاریخ فاجعه باری که مردم یهودی داشته اند، این تمایل مشروع و قابل درک از طرف اسرائیل وجود دارد که اطمینان یابد می تواند از خود در برابر هرگونه تهدید احتمالی محافظت کند.
برای همین است که برتری نظامی کیفی اینقدر اهمیت دارد. و برای همین است که هر دو حزب (دموکرات و جمهوریخواه) از نمودهای ملموس و عینی این اصل -- در قالب سامانه های تسلیحاتی و کمک های نظامی -- پشتیبانی می کنند.
در باره این موضوع نیز مشورت ها جریان دارد که در آینده نیز همچنان ادامه خواهد یافت.
سیگال: ممنونم برای پاسخ شما به این سوال. ما پرسش دیگری از بینندگان خود داریم که می خواهد بداند این توافق چه خطرهایی دارد.
سوال این است که آیا شما نگران نیستید که پس از 15 سال ایران به اورانیوم بسیار غنی شده ای دست یابد که برای تولید سلاح هسته ای به آن نیاز دارد -- و این یکی از مسائلی است که شما درباره آن صحبت کردید. آیا شما نگران نیستید که در آن زمان ایران ممکن است بتواند زیرساخت هسته ای بزرگی را که خواهان آن است به دست آورد؟ درباره دیگران در منطقه چه می گویید؟ آیا پیش بینی نمی کنید که دیگران هم روی توسعه زیرساخت های هسته ای قابل قیاس با زیرساخت های ایران اقدام کنند؟ و در آخر، این توافق چگونه خطر تکثیر هسته ای در منطقه را کاهش می دهد؟ 
اوباما: چیزی که می تواند مفید باشد درک این است که بسیاری از این بحث ها درباره چه بوده است.
من فکر می کنم بهترین چیز برای همه این بود که ایران هیچ گونه زیرساخت هسته ای نداشته باشد. اینکه حتی یک پیچ و مهره و ساختمان و دانشمند هسته ای و معدن اورانیوم در هیچ جایی از ایران نباشد. من فکر می کنم این تنها تضمین واحد برای این خواهد بود که ایران هرگز به سلاح هسته ای دست نیابد -- مگر اینکه البته بخواهد چنین سلاحی را از کره شمالی بخرد ، که می تواند این کار را نیز بکند.
متاسفانه ، این واقعیتی نیست که قابل تحقق باشد. منظور کسانی که می گویند خواهان توافق بهتری هستند و این توافق خوبی نیست ، عموما این است که آنها نه فقط می خواهند ایران سلاح هسته ای نداشته باشد، بلکه نمی خواهند ایران اصلا برنامه هسته ای ، حتی برنامه هسته ای صلح آمیز ، داشته باشد.
اما مشکل این است که حتی ایرانی هایی که مخالف این رژیم هستند معتقدند ایران باید حق برنامه های هسته ای صلح آمیز را داشته باشد. جامعه جهانی -- نه فقط روس ها یا چینی ها بلکه اروپایی ها ، هندی ها و ژاپنی ها و دیگران -- همگی معتقدند بر اساس پیمان منع تکثیر هسته ای شما حق دارید نیروی هسته ای صلح آمیز داشته باشید. شما فقط نباید سلاح هسته ای داشته باشید.
بنابراین، این توافق اساسا برای این طراحی شده است که ایران را برای 15 سال نخست در محوطه جریمه قرار دهد ، جایی که حتی برنامه هسته ای صلح آمیز نیز به شدت محدود است. پس از 15 سال ، با فرض اینکه آنها به توافق پایبند بوده باشند ، شما می توانید برداشتن محدودیت های برنامه هسته ای صلح آمیز آنها را شروع کنید اما منع تولید نیروی هسته ای تسلیحاتی تا ابد ادامه می یابد و همیشه در چارچوب سختگیرانه ترین رژیم بازرسی ها که بر اساس مقررات بین المللی کنونی وجود داشته است، یعنی پروتکل الحاقی، تحت نظارت خواهد بود. ما همچنان این برنامه را با دقت بسیار تحت نظارت خواهیم داشت و 15 سال خواهیم دانست که برنامه آنها چیست.
حال، آیا ممکن است که در پایان 15 سال آنها شروع به استفاده از برخی سانتریفوژهای پیشرفته تر بکنند و در مقطعی آنقدر احساس راحتی و جسارت بکنند که به خود بگویند حالا وقت آن است که فرار کنیم و همه بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی را بیرون بیندازیم و اعلام کنیم که قصد داریم سلاح هسته ای تولید کنیم؟ آیا چنین چیزی ممکن است؟ کاملا. همانطور که این امکان وجود دارد که اگر این توافق به دست نمی آمد، آنها همین هفته آینده این کار را بکنند. پس سوال این است که آیا ما توانایی خود را برای نشان دادن واکنش محکم از دست داده ایم؟ و همانطور که من در اظهارات مقدماتی ام گفتم، ما هیچ چیزی را از دست نداده ایم.
وقتی من به قدرت رسیدم ، با پنتاگون صحبت کردم و گفتم دیگر کافی است که فقط بر سینه خود بکوبیم و رجزخوانی کنیم.
آیا طرح و برنامه مشخصی داریم که در صورت لزوم جلو دستیابی ایران را به سلاح هسته ای بگیریم؟ بعد خود را آماده کردیم و اطمینان یافتیم که می توانیم واکنش نشان دهیم. ما اطلاعات زیادی را با شرکای اسرائیلی خود و شرکای دیگر خودمان در منطقه در باره اینکه به ظرفیت و توان خود برای واکنش نشان دادن اطمینان داریم ، در میان گذاشته ایم
هر رئیس جمهوری در آمریکا از حالا تا 15 سال آینده در موقعیت بدتری برای واکنش نشان دادن نخواهد بود. او در موقعیت بهتری برای واکنش نشان دادن خواهد بود. بنابراین، این چیزی است که من اطمینان زیادی به آن دارم.
گزینه بدیل -- من هیچوقت این منطق را درک نکرده ام که می گوید چون از حالا تا 15 سال آینده ممکن است اتفاقاتی بیفتد، ما باید توافقی را رد کنیم که تا 15 سال به ما اطمینان می دهد که ایران به سلاح هسته ای دست نخواهد یافت. ما اکنون در موقعیتی هستیم که آنها (ایرانی ها) می توانستند سال آینده اقدام به فرار هسته ای کنند بی آنکه بازرسان برای نظارت موثر در آنجا حضور داشته باشند و هیچ محدودیت بین المللی که این توافق فراهم کرده است، نیز برقرار نباشد و ما و یا اسرائیلی ها مجبور شویم که در انزوا و بدون مشروعیت بین المللی همین تصمیم را بگیریم و در موقعیتی قرار بگیریم که حتی بهترین برآوردها نیز حاکی است یک رویکرد نظامی در این برهه در بهترین حالت هم یک ایران مصمم را احتمالا فقط یک یا دو سال از دستیابی به سلاح هسته ای باز خواهد داشت
سیگال: متشکرم. شما چند بار گفتید و من می خواهم کمی بیشتر درباره اینکه شما گفتید ایران یک شریک غیرقابل اعتماد در توافق است، صحبت کنم. همانطور که حتی بعد از توافق دیده ایم، آیت الله ایران (آیت الله خامنه ای) فقط اظهارت پر از نفرت نثار آمریکا، ‌اسرائیل و حتی شخص شما می کند. و در توافق نیز تعلیق فوری تحریم های مالی قید شده است.
اوباما: نه فوری نیست. نحوه کار به این شکل است که آنها باید فردو را که الان یک مرکز زیرزمینی در نظر گرفته می شود ، واقعاً تعطیل کنند، اکثر سانتریفیوژهای نطنز (که روی زمین است) را خارج سازند ، رآکتور آب سنگین اراک را به طورکامل تغییر کاربری دهند، بازرسی ها را برقرار سازند و قبل از این که تحریم ها برداشته شود ، آنها باید کارهایی انجام دهند.
سیگال: بله، بنابراین از نقطه نظر فنی آنها باید برخی اقدامات خاص را انجام دهند.
اوباما: بله و این اقدامات ، اقداماتی بزرگ است. آنها باید از شر نود و هشت درصد ذخایر خود خلاص شوند.
اما لغو تحریم ها علاوه بر میلیاردها دلار قرارداد دیگر تجاری است که از آن ایران می شود. در توافق قید شده است که آنها بعد از هشت سال از تحریم های تسلیحات متعارف سازمان ملل خلاصی می یابند. همچنین بعد از دوره تعیین شده، آنها می توانند کارهایی انجام دهند که ما دوست نداریم. و جایی در توافق قید نشده است که آنها باید رفتار بد خود را تغییر دهند. از این رو ما سوالی از یکی از مخاطبان خود داریم از تری روزنبرگ از بوستون: آقای رئیس جمهور با رفتار ایران و حمایتش از تروریسم چه می توان کرد و به نظر شما چگونه می توان ایران را به یک بازیگر مسئول و پاسخگوی جهانی تبدیل کرد؟ 
اوباما: هیچ چیز در این توافق مانع نمی شود که ما به تلاش های نیرومندانه خود در مقابله با تروریسم ، دست نشانده های ترور و فعالیت های بی ثبات کننده در منطقه ادامه ندهیم. ما در این نقطه روابط خود را با ایران عادی نمی کنیم. کاری که الان می کنیم این است که یکی از مشکلات سرنوشت ساز -یعنی دستیابی آنها به بمب هسته ای-را حل می کنیم و آن را از میان برمی داریم. اما تحریم های خودمان را که به علت سوابق حقوق بشری و تروریسم برقرار شده است، حفظ می کنیم. این تحریم ها لغو نمی شوند. ما نه تنها قادریم تحریم های خود را ادامه دهیم بلکه می توانیم تحریم های سازمان ملل را نیز که از تحریم های هسته ای مجزا هستند و به ارسال سلاح از سوی ایران به حزب الله و دیگر سازمان های تروریستی مربوط می شود، حفظ کنیم. ما هنوز در جعبه ابزار خود همه وسایلی را که برای مقابله با شرارت های ایران در منطقه نیاز داریم، حفظ کرده ایم.
هم اکنون آیا من می توانم امید داشته باشم که با دسترسی پیدا کردن ایران به تعاملات بیشتر بازرگانی ، تعامل با جهان و مبادله دانشجو و شاید تغییر نسل رهبری در این کشور ، ماهیت این رژیم نیز تغییر کند؟ کاملاً. اما روی آن حساب نمی کنم.
طرفدار این توافق بودن به این معنا نیست که امید واهی درباره ایران داشته باشیم. ما از همه ابزار موجود برای تعقیب آنها استفاده می کنیم. آنچه که نمی توانیم انجام دهیم - به این علت که توافق همه مشکلات رفتاری ایران را حل نمی کند- این است که بزرگترین فرصت خود را برای معامله با ایران که مشکل بزرگی برای ما ایجاد می کند (تلاش برای ساخت بمب هسته ای) از دست بدهیم.
از این رو ، آیا این توافق همه مشکلاتی را که با ایران داریم ، حل می کند؟ نه اینطور نیست. آیا این توافق بزرگترین مشکل را که به گفته نخست وزیر نتانیاهو و دیگران تهدید موجودیتی برای اسرائیل ایجاد می کند ، از بین می برد؟ بله این کار را می کند. و آیا این توافق به ما اطمینان می دهد که بتوانیم فعالیت های هسته ای ایران را زیر نظر داشته باشیم و مانع از تسلیحاتی شدن آن و موفق به حفظ رژیم منع تکثیر در منطقه و سراسر دنیا شویم؟ بله این کار را می کند.
سیگال: سوالات بسیاری درباره پیامدهای عدم پایبندی احتمالی ایران به توافق داریم. گذشته از این ، شفافیت در خصوص مجازات تعیین شده برای قانون شکنی ها موضوع اصلی نظام حقوقی آمریکاست. آقای رئیس جمهور! یک شنونده از کالیفرنیا این سوال را مطرح می کند: لطفاً درباره جزئیات مربوط به بازگشت فوری تحریم ها توضیح دهید و بگویید که آمریکا و متحدانش چگونه می توانند با پیامدهای تخلفات مختلف مقابله کنند؟ 
اوباما: این یکی از مشخصه های بی نظیر توافق مذکور است. با توجه به نحوه ساختاربندی توافق ، ما به رای روسیه و چین و حتی شرکای اروپایی خود نیاز نداریم. اگر به این نتیجه برسیم که ایران توافق را نقض کرده است ، قادر خواهیم بود همه تحریم های چند جانبه را بازگردانیم- نه تنها تحریم های آمریکا بلکه تحریم هایی که قبلاً اعمال شده است. می توانیم بعد از به یقین رسیدن درباره نقض توافق ، تحریم ها را مجدداً برقرار سازیم.
الان ، برخی منتقدان می گویند اگر ایران یک تخلف کوچک داشته باشد ، تکلیف چه خواهد بود؟ آیا رئیس جمهور بعدی می تواند فقط به علت تخلفات جزئی این توافق را باطل کند؟ این سوالی است که نادلر نماینده کنگره و برخی دیگر از حامیان توافق مطرح کردند و من جواب دادم که ما در موقعیتی قرار می گیریم که اگر ایران به تعهدات خود عمل نکند ، علاوه بر بازگشت فوری تحریم گزینه های دیگری برای پاسخ در اختیار خواهیم داشت.
و نمونه هایی در گذشته نیز مثل این مورد داشته ایم. شاید شنوندگان و بینندگان شما ندانند که دو سال قبل وقتی ما توافق موقت را اعلام کردیم ، آنها از لغو بسیار محدود تحریم بهره مند شدند. آنها توافق کردند نه فقط برنامه هسته ای خود را به حالت تعلیق در آورند بلکه موافقت کردند اورانیوم بسیار غنی شده خود را که موضوع نقاشی های نتانیاهو در سازمان ملل بود، کنار بگذارند.
بسیاری از منتقدان توافق کنونی آن زمان می گفتند که این توافق[توافق موقت] نتیجه نمی دهد ، ایران تقلب می کند ، ما متوجه نمی شویم ، آنها به دنبال وقت کشی هستند و تحریم ها برداشته می شود. و ما گفتیم که نه اینطور نیست، ما مطمئن هستیم که می توانیم نظارت کنیم و توافق را به خوبی اجرا کنیم.
و امروز یعنی دو سال بعد از آن توافق ، حتی سرسخت ترین منتقدان ما اذعان می کنند که آن توافق به دقت اجرا شد. و آنها (ایرانی ها) از لغو محدود تحریم بهره مند شدند. آنها از شر بخش اصلی ذخایر اورانیوم بسیار غنی شده خود خلاص شدند. سانتریفیوژ جدید نصب نکردند و ما بر فعالیت هایشان نظارت می کردیم. و در طول این دو سال، بعضی اوقات آنها در بعضی جهات خیلی کند عمل می کردند و برخی کارها را که باید انجام می دادند ، خیلی دقیق انجام نمی دادند. ابهاماتی نیز درباره برداشت های آنها در مقایسه با برداشت های ما وجود داشت. و ما به آنها می گفتیم که اگر این مسائل را درست نکنند ، بیشتر از این تحریم لغو نمی شود و آنها پیروی می کردند.
از این رو ما واقعاً ظرفیت خود را در اجرای توافق آزمایش کرده ایم و از کارشناسان خبره ای استفاده می کنیم که در گذشته کمک کردند رژیم تحریم ها شکل بگیرد. ما مطمئن هستیم که نه تنها می توانیم همه راه را بپیماییم و در صورتی که توافق به صورت گسترده نقض شود ، تحریم ها را فوراً بازگردانیم بلکه می توانیم بر انگیزه های آنها تاثیر بگذاریم و این اطمینان را ایجاد کنیم که آنها از روح توافق و قانون اطاعت می کنند.
سیگال: متشکرم. وقت ما رو به اتمام است بنابراین شاید باید آخرین سوال را مطرح کنم. اما شما درباره ساختار احترام متقابل زیاد صحبت کردید و در توافق نیز بارها به احترام متقابل ایران، آمریکا و اروپایی ها اشاره شده است. اما چنین به نظر می رسد که رژیم ایران بخش متقابل احترام متقابل را درک نمی کند. از این رو من نمی دانم احساس شما وقتی آیت الله ما را سرزنش می کند و ایرانی ها فریاد مرگ بر آمریکا و اسرائیل سر می دهند، چیست؟ احترام متقابل آنها کجاست؟ 
اوباما: این فوراً حاصل نمی شود. اما آمریکا قدرتمندترین کشور دنیاست و رئیس جمهور آمریکا به طعنه ها و ریشخندها پاسخ نمی دهد. رئیس جمهور آمریکا به منافع ، واقعیت ها و شواهد پاسخ می دهد و ما بر اساس منفعت امنیت مردم کشورمان ، دوستانمان ، متحدانمان و ارزش هایمان تصمیم گیری می کنیم. از این رو من در خصوص این توافق، علاقه چندانی به آنچه که رهبر معظم ایران درباره ام می گوید ، ندارم و بیشتر به آنچه که واقعاً اتفاق می افتد ، توجه دارم.
به خاطر دارید که وقتی در بحبوحه مذاکرات بودیم و آنها تلاش می کردند ، توافق را نهایی کنند ، رهبر ایران همه نوع توصیفی درباره آنچه که قرار بود برای توافق اتفاق بیفتد، ارائه می کرد و در حالی که به سینه خود می کوبید، می گفت: «ما در مذاکرات به آنها برتری داریم». زیرا او یک سیاستمدار است. و من فکر می کنم سیاستمداران به این شکل عمل می کنند حتی در ایران.
اما نگرانی من چیزی بود که باید در متن توافق می آمد و یا اینکه چگونه باید توافق را اجرا کنیم و اطمینان حاصل کنیم که آنها به بمب هسته ای دست پیدا نمی کنند و در نهایت برغم همه لفاظی ها در ایران و برخی برداشت و تفسیرها در اینجا ، متن توافق همان چیزی شد که در ماه آوریل درباره اش توافق کرده بودیم.
پس آیا من از این حرف ناراحت شدم؟ البته. آیا این حرف ها بیانگر یک نوع جهان بینی خصمانه تر در میان رهبران ایران نیست؟ بله هست.به همین علت است که ما به آنها اجازه نمی دهیم بمب هسته ای داشته باشند و این (توافق) بهترین راه برای رسیدن به این هدف است.
و در خصوص مسائل وسیعتر می خواهم به همه کسانی که این برنامه را می بینند تاکید کنم که اگر من در اسرائیل زندگی می کردم ، و باران راکت را بر سر خانه ها می دیدم ، مثل وقتی به سدیروت رفته بودم ، اگر پدربزرگ مادربزرگم به اسرائیل سفر کرده بودند و خانواده شان را در هولوکاست از دست داده بودند و می شنیدم که کسی آن را انکار می کند، واکنش غریزی نشان می دادم و می گفتم چگونه می توانم با چنین کسی تعامل داشته باشم؟ من این را درک می کنم. نفرت انگیز است وفکر می کنم بارها این گفته شده و من به عنوان یک آمریکایی آفریقایی تبار می فهمم که تاریخ به ما می آموزد بشر در حق هم نوع خود ظلم می کند و ما ناچاریم تهدیدات را جدی بگیریم. اما تاریخ همچنین به ما می آموزد که برخی اوقات بهترین راه برای برقراری امنیت ورود به مذاکره با دشمن است.
وقتی آمریکا در بحبوحه جنگ سرد با شوروی مذاکره می کرد ، ما در همه شهرهای بزرگ خود موشک داشتیم و ناچار بودیم در آن توافق امتیازاتی بدهیم. مجبور بودیم بخشی از تسلیحات خود را از مدار خارج کنیم. این در برخی جهات خطرناک بود. اما رهبران دموکرات و جمهوریخواه همگی می دانستند که سیستم های ما بهتر است و این که ارزش ها و واقعیت ها در کنار ما قرار دارند و تا وقتی می توانستیم توانمندی های خود را حفظ و راستی آزمایی کنیم ، دنیا به تدریج با ما همسو شد و در نهایت ما بدون شلیک یک گلوله به سمت شوروی ، برنده جنگ سرد شدیم.
من متوجه دلواپسی ها و نگرانی های مردم هستم و به آن احترام می گذارم. اگر به خاطر حمایت از دوستان و حامیانم در جامعه یهودیان در سراسر این کشور نبود اینجا نمی نشستم، حامیانی که برخی از آنها موافق و برخی مخالف توافق هستند اما هنوز دوست من محسوب می شوند و با هم گلف بازی خواهیم کرد و سال بعد در مراسم شام عید سدر در کنار هم خواهیم بود.
اما از همه می خواهم به واقعیت ها در این خصوص بنگرند. من این بحث را چند ماه است که دارم و همه زوایای توافق را بررسی و تشریح کرده ام و واقعیت این است که توافق بهترین راه برای اطمینان یافتن از نرسیدن ایران به بمب هسته ای است. این باید اولویت اول ما باشد. اگر ما بتوانیم این کار را تکمیل کنیم و مطمئن شویم که با وجود همه مشکلات دیگر در منطقه و همه تهدیدات پیش روی اسرائیل و آمریکا ، خطر داعش و مشکلات یمن و سوریه، این کار باعث می شود خلاص شویم و بتوانیم برای امنیت و بالندگی مردم خود در سالهای آینده همکاری کنیم.
برخی اوقات شما باید بر احساس خود غلبه کنید و در این باره یک ارزیابی سرد و محکم داشته باشید و وقتی این کار را بکنید ، می بینید طرف دیگر ، گزینه جایگزینی که بهتر بتواند هدف ما را محقق سازد ، ندارد. به همین علت است که من امیدوارم اعضای کنگره از توافق حمایت کنند و من به شما قول می دهم که هیچکس مثل من نگران اجرای موثر توافق نباشد.
گرینبرگ: من از جانب همه از شما تشکر می کنم. صحبت های شما من را خوشحال کرد اما مردم ما همانطور که خودتان می دانید ، طی سالیان متمادی ستمگران زیادی دیده اند که ما را تهدید می کنند و ما باید آنها را جدی بگیریم. همه کسانی که حسن نیت دارند ، همین هدف را دارند. نتوانستیم همه سوالات را مطرح کنیم. اما اگر شما مطلبی در پایان دارید، بیان کنید.
اوباما: نکته ای را که می خواهم برای همه بینندگان این برنامه مورد تاکید قرار دهیم این است که در این باره مطالعه کنید و اطلاعات جمع کنید. به تیم خود از وزیر خارجه گرفته تا وزیر انرژی ، به مسئولان بخش تحریم ، به جک لو وزیر خزانه داری و به کل پرسنل خود در کاخ سفید گفته ام که باید مردم را مطلع کنیم. از شما می خواهیم هر چقدر می خواهید از من سوال بپرسید زیرا به این شکل مطمئن می شوم که کارم را درست انجام داده ام. فکر می کنم اگر این توافق را رد می کردیم ، ایران را در صندلی راننده می نشاندیم و آنها همدردی بین المللی را برای خود می خریدند و می توانستند آمریکا و اسرائیل را منزوی کنند. فکر می کنم در آن صورت تحریم ها فرو می ریخت و نتیجه ای عاید ما نمی شد. از این رو ایران به بخشی از آن پنجاه و شش میلیارد دلار می رسید و اقتصادش به هرحال به سمت بهبودی می رفت. اگر آنها قصد ساخت بمب می کردند ، بدون وجود بازرسی ،‌ راستی آ‍زمایی و ساز و کاری که در این توافق در نظر گرفته شده است، زمینه خیز برداشتن آنها به سمت بمب فراهم می شد.
از طرف دیگر، اگر این توافق اجرا شود ، همه مسیرها حداقل به مدت پانزده سال مسدود می شود و در این پانزده سال اگر آنچه که منتقدان می گویند ، درست باشد ، این توافق فقط نقش یک کلید مکث را بازی کرده است. من مطمئن هستم که پانزده سال دیگر رئیس جمهور آمریکا در موقعیتی خواهد بود که (مثل من قول دهد ایران به سلاح هسته ای نمی رسد) می تواند اقدامات لازم را از جمله اقدام بالقوه نظامی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای به عمل آورد و برای این کار در موضع قویتر قرار خواهد داشت.
از این رو ، مردم می توانند هر سوالی که دارند ، مطرح کنند. می خواهم همه مطلع باشند. هر چقدر بیشتر اطلاعات داشته باشید ، به درستی این کار بیشتر پی می برید.
و به همه دوستانم در جامعه یهودیان می گویم که از آنها می خواهم فقط متوجه باشند که صرف نظر از موضع گیری ها، دوستی و عشق بین مردم اسرائیل و آمریکا به شکل های مختلف خود را نشان می دهد و از بین نمی رود و نباید از ترس این که این عشق از بین می رود ، از بحث جدی در این باره خودداری کنیم. باید از بحث و گفتمان جدی استقبال کنیم. این در واقع حاصل دوستی واقعی است. شما می توانید بحث کنید اما روز بعد از آن بهترین دوست یکدیگر باشید و این همان چیزی است که ما الان هستیم.

http://sildenafilcitrategen.com/ http://vardenafilonline.org/